فرایند کارآفرینی و اشتغالزایی

 فرایند کارآفرینی و اشتغالزایی

 فرایند کارآفرینی و اشتغالزایی

فرایند کارآفرینی و اشتغالزایی:

۱)   به عنوان نخستین گام و قبل از هر اقدام باید ضمن توجه به موانع و مشکلات فوق الذکر، با بررسی و مطالعه کافی پیرامون ظرفیت‌ها و زمینه های کارآفرینی و اشتغالزایی در کشور، شناخت لازم از فرصت‌های شغلی موجود و یا قابل حصول را کسب نماییم.

برای تسهیل در کار می توانیم از منابع و روشهایی مانند: اینترنت یا کارشناسان دستگاه‌های دولتی و یا تولید کنندگان و حتی بررسی میدانی و یا مراجعه حضوری به بخشهای مختلف تولیدی در شهر و روستای خود، بهره بگیریم.

مشورت با افراد صاحب‌نظر و متخصص در دستگاه‌های ذیربط دولتی و مراکز علمی و همچنین افراد مجرب و فعال در زمینه موردنظر و در صورت لزوم، همکاری (شاگردی) موقت برای کسب تجربه، نقش تعیین‌کننده‌ای در این زمینه دارد.

مراکز مشاوره‌ای خصوصی، ادارات جهاد کشاورزی، ادارات، صنعت، معدن و تجارت، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی از جمله مراکزی هستند که می‌توانیم از نظر تخصصی آنها بهره‌مند شویم.

۲)   نیاز سنجی گام بعدی از مرحله کارآفرینی و اشتغالزایی به شمار می‌رود، به این معنا که باید قبل از ورود به موضوع بدانیم که موضوعات و زمینه‌های مورد نظر، در کوتاه‌مدت و حتی درازمدت در ردیف نیازهای فعلی و یا اولویت‌های کنونی جامعه (بازار هدف) در داخل یا خارج از کشور قرار دارد یا خیر، به عبارت دیگر باید بدانیم که محصول یا خدمات مورد نظر که قصد تولید آن راداریم، به اندازه کافی در شهر، استان، کشورما یا حتی سایر کشورها مشتری دارد و آیا امکان دسترسی به مشتریان در محدوده مورنظر را داریم..

شاید بتوانیم چینی‌ها را یکی از موفقترین افراد در این زمینه بدانیم، زیرا شرکتهای چینی با انجام مطالعات دقیق و حرفه‌ای، تا حدی رشد یافته‌اند که نه‌تنها به بزرگترین صادر کننده محصولات استراتژیک و سایر کالاهای متعارف مورد مصرف در دنیا تبدیل شده اند، بلکه تولید کالاهای خاص مورد مصرف در هر کشور را نیز آغاز کرده و به عنوان مثال؛ با آگاهی از فرهنگ ایرانی، تا جایی کار را پیش برده اند که با به‌کار بردن کمی خلاقیت، برای ایرانیان اهل گشت گذار، کالایی مانند منقل با پمپ باد دستی را روانه بازار کشور نموده اند و حتی تولید کالاهای خاص مورد نیاز مسلمانان مانند: جانماز و مهر و تسبیح را نیز در فهرست تولیدات خود قرار داده اند.

۳)  از امکان‌سنجی می‌توانیم به عنوان سومین گام نام ببریم، چرا که گاهی تولید یک محصول جزء کالاهای پر مصرف و نیازهای مهم و حتی دارای اولویت یک جامعه قرار دارد، اما شرایط و بسترهای لازم مانند مواد اولیه، امکان حمل و نقل یا نیروی متخصص برای تولید محصول یا کالای مورد نظر در ابعاد مختلف در آن منطقه فراهم نیست.

در این رابطه باید تمامی امکانات و ظرفیتهای قابل حصول و همچنین همه موانع، مسائل و مشکلات احتمالی از جمله موضوعات مورد اشاره در مقدمه را مورد توجه قرار دهیم.

۴) چهارمین گام فهرست نمودن سوالاتی است، که پاسخ آنها بیانگر شرایط، وضعیت و توانائیهای ما در قبال کار مورد نظر می باشد، به عنوان مثال: اهداف (هدفگذاری)، موضوع کار، تخصص و مهارتهای فردی و گروهی موجود و موردنیاز، انگیزه و علاقمندی به موضوع، برآورد مالی و بررسی میزان سرمایه گذاری ممکن، امکان اخذ کمک مالی از دوستان و بستگان بنا بر ضرورت، منابع و امکانات موجود و قابل دسترس، امکان شراکت و تعداد شرکا و همکاران، امکان ایجاد تعاونی، رقبای فعلی یا آتی، مکان انجام کار، زمان انجام کار، محدوده انجام کار، امکان بازدهی زود هنگام یا دیر هنگام، قوانین و مقررات مربوطه، چگونگی رعایت اصول آمایش سرزمینی و امثال آن؛ سوالاتی هستند که می توانند در شناسایی و  انتخاب موضوع مورد نظر به ما کمک نمایند.

۵) در نهایت باید کار را با توکل و امید به خدا و بر اساس طرح و نقشه مناسب و از پیش آماده، آغاز نماییم و عدم دستیابی به همه انتظارات و یا حتی شکست احتمالی نباید بلافاصله مانع از ادامه کار ما شود.

یادمان باشد که پول و سرمایه حرف آخر می‌زند، بنابراین؛ هر مقدار پول هنگامی که با شناخت کافی از شرایط محیط کار و اراده قوی، اعتماد به‌نفس، پشتکار، خلاقیت و نوآوری همراه شود، معجزه می‌کند و راز موفقیت در توجه به همین ویژگی‌ها نهفته است، پس در این مسیر نباید به بیش از حد به پشتیبانی و حمایت دستگاه‌های دولتی یا دیگران خوشبین و متکی باشیم.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *